Έχεις ανθρώπους γύρω σου, αλλά νιώθεις μόνος/η;Έχεις οικογένεια, φίλους, έναν σύντροφο, συναδέλφους. Μιλάς καθημερινά με ανθρώπους, ανταλλάσσεις μηνύματα, βγαίνεις, γελάς, συμμετέχεις.Κι όμως, κάποιες στιγμές νιώθεις ότι κανείς δεν βλέπει πραγματικά τι συμβαίνει μέσα σου.Μπορεί να χαμογελάς και ταυτόχρονα να νιώθεις άδειος/α.Μπορεί να είσαι ο άνθρωπος στον οποίο όλοι απευθύνονται όταν έχουν ένα πρόβλημα, αλλά όταν έρθει η δική σου σειρά, να μη βρίσκεις εύκολα κάποιον στον οποίο μπορείς πραγματικά να μιλήσεις.Και τότε γεννιέται μια παράξενη μορφή μοναξιάς:να είσαι ανάμεσα σε ανθρώπους και παρ’ όλα αυτά να αισθάνεσαι μόνος/η.

Ίσως δεν σου λείπουν οι άνθρωποι. Σου λείπει η σύνδεση.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να έχεις ανθρώπους στη ζωή σου και στο να αισθάνεσαι πραγματικά συνδεδεμένος μαζί τους.Μπορεί να μιλάς πολύ, αλλά να μη λες ποτέ αυτό που πραγματικά νιώθεις.Μπορεί να ακούς τους άλλους, αλλά να μη νιώθεις ότι κάποιος ακούει εσένα.Μπορεί να δίνεις συνεχώς και να έχεις συνηθίσει να μη ζητάς τίποτα.Και μπορεί να έχεις μάθει να λες:«Είμαι καλά.»ακόμη κι όταν δεν είσαι.

Μήπως έχεις μάθει να κρύβεις τις ανάγκες σου;

Ίσως κάποια στιγμή στη ζωή σου έμαθες ότι πρέπει να είσαι δυνατός/ή.Να τα καταφέρνεις.Να μη δημιουργείς προβλήματα.Να μην επιβαρύνεις τους άλλους.Να είσαι εκεί για όλους.Και όσο περισσότερο το έκανες, τόσο περισσότερο οι άνθρωποι γύρω σου συνήθισαν να σε βλέπουν ως τον άνθρωπο που «τα καταφέρνει».Μόνο που κανείς δεν μπορεί να είναι δυνατός συνέχεια.Και όταν δεν επιτρέπεις στους άλλους να δουν την ευάλωτη πλευρά σου, μπορεί άθελά σου να δημιουργείς απόσταση.Όχι επειδή δεν σε αγαπούν.Αλλά επειδή ίσως δεν γνωρίζουν πραγματικά τι χρειάζεσαι.

Μήπως δίνεις περισσότερα απ’ όσα παίρνεις;

Αν είσαι συνεχώς εκεί για τους άλλους, μπορεί να έχεις δημιουργήσει έναν ρόλο από τον οποίο δυσκολεύεσαι να βγεις.Ο άνθρωπος που ακούει.Ο άνθρωπος που βοηθά.Ο άνθρωπος που καταλαβαίνει.Ο άνθρωπος που συγχωρεί.Ο άνθρωπος που κάνει υπομονή.Αλλά ποιος είναι εκεί για εσένα όταν εσύ δεν είσαι καλά;Και ακόμη πιο σημαντικό:Έχεις μάθει να ζητάς αυτό που χρειάζεσαι ή περιμένεις οι άλλοι να το καταλάβουν μόνοι τους;

Η μοναξιά δεν σημαίνει πάντα ότι πρέπει να βρεις περισσότερους ανθρώπους.

Μερικές φορές χρειάζεται να μάθεις να δημιουργείς διαφορετικές σχέσεις.Να μιλάς πιο ανοιχτά.Να εκφράζεις τις ανάγκες σου.Να βάζεις όρια.Να επιτρέπεις στον άλλον να σε γνωρίσει όπως πραγματικά είσαι και όχι μόνο όπως έχεις μάθει να παρουσιάζεσαι.Και κάποιες φορές χρειάζεται να αποδεχτείς ότι ορισμένες σχέσεις δεν μπορούν να σου προσφέρουν τη σύνδεση που χρειάζεσαι.Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο.Αλλά η ουσιαστική σύνδεση ξεκινά συχνά από μια δύσκολη ερώτηση:

«Είμαι πραγματικά ο εαυτός μου μέσα στις σχέσεις μου;»

Γιατί αν συνεχίζεις να κρύβεις τις ανάγκες σου για να μη χάσεις τους άλλους, μπορεί τελικά να χάσεις κάτι πολύ σημαντικό:τον εαυτό σου μέσα στις σχέσεις σου.

Και ίσως εδώ βρίσκεται το πραγματικό ερώτημα.

Όχι:«Γιατί δεν έχω αρκετούς ανθρώπους στη ζωή μου;»Αλλά:«Με ποιους ανθρώπους μπορώ πραγματικά να είμαι ο εαυτός μου;»Αν νιώθεις ότι έχεις ανθρώπους γύρω σου αλλά εξακολουθείς να αισθάνεσαι μόνος/η, ίσως αξίζει να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις πιο βαθιά αυτό που συμβαίνει.Μαζί μπορούμε να εξετάσουμε τι σε δυσκολεύει στις σχέσεις σου, τι χρειάζεσαι πραγματικά από τους ανθρώπους γύρω σου και τι μπορείς να αλλάξεις ώστε να δημιουργήσεις περισσότερη ουσιαστική σύνδεση στη ζωή σου.Γιατί δεν χρειάζεσαι απαραίτητα περισσότερους ανθρώπους.Ίσως χρειάζεσαι περισσότερη αλήθεια μέσα στις σχέσεις που ήδη έχεις.