Όταν η προσωπική ανάπτυξη μετατρέπεται σε ακόμη μία απαίτηση

Να γίνεις πιο παραγωγικός.

Πιο οργανωμένη.

Πιο θετικός.

Να βάζεις καλύτερα όρια.

Να έχεις περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Να διαχειρίζεσαι καλύτερα τα συναισθήματά σου.

Να γίνεις, τελικά, η περίφημη «καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου».

Η προσωπική ανάπτυξη μπορεί να προσφέρει σημαντικά εργαλεία και νέους τρόπους κατανόησης του εαυτού.

Υπάρχει όμως μια λεπτή γραμμή.

Κάποια στιγμή, ακόμη και η επιθυμία για εξέλιξη μπορεί να μετατραπεί σε ένα ακόμη:

«Δεν είμαι αρκετός όπως είμαι.»

Όταν η αυτοβελτίωση δεν τελειώνει ποτέ

Ένα βιβλίο ακόμη.

Ένα podcast.

Ένα σεμινάριο.

Μια καινούργια τεχνική.

Ένας νέος στόχος.

Για λίγο υπάρχει ενθουσιασμός. Μετά εμφανίζεται ξανά η αίσθηση ότι «κάτι μου λείπει».

Και ίσως τότε το ερώτημα δεν είναι:

«Τι άλλο πρέπει να βελτιώσω;»

αλλά:

«Γιατί αισθάνομαι ότι πρέπει συνεχώς να διορθώνω τον εαυτό μου;»

Η διαφορά ανάμεσα στις δύο ερωτήσεις είναι μεγάλη.

Αντί να προσθέσεις, μήπως χρειάζεται να αφαιρέσεις;

Προσωπική ανάπτυξη δεν σημαίνει απαραίτητα να αποκτήσεις περισσότερες δεξιότητες, περισσότερη πειθαρχία ή περισσότερους στόχους.

Μερικές φορές σημαίνει να αφαιρέσεις.

Ένα «πρέπει» που δεν σου ανήκει.

Μια προσδοκία που κουβαλάς χρόνια.

Έναν ρόλο που έμαθες να υπηρετείς.

Την ανάγκη να είσαι συνεχώς αρεστός.

Την πεποίθηση ότι η αξία σου εξαρτάται από το πόσο αποδίδεις.

Ίσως λοιπόν η εξέλιξη δεν είναι πάντα η δημιουργία ενός καινούργιου εαυτού.

Μπορεί να είναι η αναγνώριση όσων δεν χρειάζεται πλέον να κουβαλά ο υπάρχων.

Από πού προέρχεται η επιθυμία σου για αλλαγή;

Υπάρχει μια ερώτηση που αξίζει να προηγείται κάθε προσπάθειας αυτοβελτίωσης:

«Θέλω να αλλάξω επειδή επιθυμώ να εξελιχθώ ή επειδή δυσκολεύομαι να αποδεχτώ αυτό που είμαι σήμερα;»

Οι δύο αφετηρίες μπορεί να οδηγήσουν σε εντελώς διαφορετική διαδρομή.

Στην πρώτη, η αλλαγή μπορεί να προκύπτει από περιέργεια, επιλογή και επιθυμία.

Στη δεύτερη, υπάρχει ο κίνδυνος κάθε επίτευγμα να μετακινεί απλώς τον πήχη λίγο ψηλότερα.

Και τότε δεν φτάνεις ποτέ.

Η προσωπική ανάπτυξη ως ανακάλυψη, όχι ως διόρθωση

Ίσως δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν ένα project που βρίσκεται μόνιμα υπό κατασκευή.

Μπορούμε να τον προσεγγίσουμε και διαφορετικά.

Με περιέργεια.

Να παρατηρήσουμε τι επαναλαμβάνουμε.

Να αναρωτηθούμε από πού προέρχονται οι επιλογές μας.

Να αναγνωρίσουμε τι πραγματικά θέλουμε και τι μάθαμε ότι «θα έπρεπε» να θέλουμε.

Και μέσα από αυτή τη διαδικασία, η αλλαγή μπορεί να έρθει όχι επειδή απορρίπτουμε αυτό που είμαστε, αλλά επειδή καταλαβαίνουμε καλύτερα ποιοι είμαστε και πώς θέλουμε να ζούμε.

Ίσως λοιπόν η επόμενη ερώτηση να μην είναι:

«Πώς θα γίνω καλύτερος;»

Αλλά:

«Τι θα άλλαζε αν σταματούσα για λίγο να προσπαθώ να διορθώσω τον εαυτό μου και άρχιζα να τον καταλαβαίνω;»

Στις ατομικές συνεδρίες Προσωπικής Ανάπτυξης & Καριέρας, στόχος δεν είναι να σου δοθεί μια έτοιμη εκδοχή του ανθρώπου που «πρέπει» να γίνεις. Είναι να δημιουργηθεί ο χώρος για να αναγνωρίσεις τις δικές σου ανάγκες, επιλογές και κατευθύνσεις.