Υπάρχουν γυναίκες που ξυπνούν κάθε πρωί και πριν καν σκεφτούν τον εαυτό τους, σκέφτονται όλους τους άλλους.

Τι πρέπει να γίνει.
Ποιος χρειάζεται βοήθεια.
Ποιο πρόβλημα πρέπει να λυθεί.
Ποιος είναι στεναχωρημένος.
Ποιος περιμένει κάτι από εκείνες.

Και κάπως έτσι περνούν τα χρόνια.

Μέχρι που μια μέρα δεν νιώθουν απλώς κουρασμένες.
Νιώθουν άδειες.

Η σύγχρονη γυναίκα δεν κουβαλά μόνο τις υποχρεώσεις της.
Κουβαλά και το συναισθηματικό βάρος των ανθρώπων γύρω της.

Τις περισσότερες φορές γίνεται ο άνθρωπος που θυμάται, οργανώνει, στηρίζει, καθησυχάζει και φροντίζει τους πάντες.

Οι επιστημονικές έρευνες ονομάζουν αυτό το φαινόμενο «mental load» και δείχνουν ότι οι γυναίκες αναλαμβάνουν δυσανάλογα μεγάλο μέρος αυτής της αόρατης ευθύνης μέσα στις σχέσεις και στην οικογένεια. Η ανισορροπία αυτή συνδέεται με αυξημένο στρες, εξουθένωση και μειωμένη ικανοποίηση από τη σχέση.

Το πιο δύσκολο όμως δεν είναι η κούραση.

Είναι ότι πολλές γυναίκες έχουν μάθει να θεωρούν φυσιολογικό να αντέχουν τα πάντα.

Να μην ζητούν βοήθεια.
Να μην παραπονιούνται.
Να συνεχίζουν.

Μέχρι που ξεχνούν ότι και οι ίδιες χρειάζονται φροντίδα.

Η δύναμη δεν είναι να σηκώνεις για πάντα όλο το βάρος.

Η πραγματική δύναμη είναι να αναγνωρίζεις πότε χρειάζεσαι στήριξη.

Ερώτηση

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έβαλες τον εαυτό σου σε προτεραιότητα χωρίς να νιώσεις ενοχές;